Vakantie!!!

Het is vakantie! Zes weken lang niet naar school, wat heerlijk! Dat vinden niet alleen de kinderen, maar ook de juffen, want het was een druk en soms hectisch jaar.

Veel gedaan, veel gebeurd, veel geleerd, veel geschreven, veel gerekend, veel gelezen, etc. In het begin was het ook wennen aan dat extra half uurtje school; niet meer om 12.00 pauze, maar pas om 12.30.

We namen afscheid van Mike en Laura, maar kregen Jasper, Stephanie en Jesse ervoor in de plaats en die hebben inmiddels hun plek gevonden in de klas. Nu, aan het eind van het schooljaar, hebben we afscheid genomen van Sam, Daan en Shivar. We hopen dat ze het naar hun zin zullen hebben op hun nieuwe school.

Pas geleden heeft een aantal kinderen nog een zwemdiploma gehaald. Emma was de grote kanjer, zij heeft dit jaar haar A, B én C gehaald. Tenzing haalde zijn A en Nathaniël, Manu en Annelie hun B. De foto's zijn al een tijdje te bewonderen.

Ook zijn we natuurlijk naar Duinrell geweest. Voor de eerste keer mochten de kinderen "los" lopen en dat ging heel goed. Grote favoriet was de Splash, niet alleen om zelf in te zitten, maar vooral om op een strategische plek te gaan staan zodat je kleddernat werd. Het was een prachtige zomerse dag, dus nat worden mocht.
(André, de vader van Léon heeft veel foto's gemaakt die zijn te bekijken op:
www.photobucket.com/schoolreisje2008_groep5 met als wachtwoord: schreuder)

Het laatste feest hadden we deze week, het afscheid van juf Marcia. Donderdag mochten we daarom naar Circus Elleboog. We mochten zelf kiezen of we wilden jongleren, koorddansen, aan de trapeze hangen, op de bal lopen of op de éénwielers wilden fietsen. Daarna mochten we optreden voor de anderen. Stephanie was onze grote uitblinker op de bal; met de moeder van Manu maakte ze er een échte circusact van. Dorian en Léon konden supergoed op de mini-fietsjes rijden en Adrian was de grote bordjes-draai-kampioen. Iedereen vond het erg leuk en het was dan ook een geweldig afscheidscadeau van juf Marcia. 's Middags (moeilijk dictee-woord!) vierden we het afscheid van juf Marcia in de gymzaal. We zongen een moeilijk lied dat bijna niemand uit z'n hoofd kende (de juffen ook niet!), maar juf Marcia vond het wel mooi (hopen we).

Vandaag dan echt de laatste (halve) dag, Lisa en Emiel waren al stiekem verdwenen, maar de rest was er. Daan (met zelfgebakken chocoladecakejes) en Shivar mochten de klassen rond, Tenzing had zijn geluksdag (gratis pakje schoolmelk, voetbaltatoeages gekregen, extra cakeje veroverd), alle spullen werden opgeruimd, laatjes schoongemaakt, nog hier en daar een cadeautje overhandigd, een knuffel gegeven en toen was het echt voorbij, het schooljaar 2007-2008.

Lieve Manu, Daan, Nathaniel, Yuan, Tenzing, Emma, Stephanie, Lisa, Adrian, Cem, Noah, Emiel, Ilias, Alex, Jesse, Jasper, Amal, Shivar, Annelie, Chenomi, Leon (sorry, streepje doet het niet meer) en Dorian, ik heb hard moeten werken dit jaar, harder dan ik verwacht had, maar uiteindelijk heb ik een leuk jaar met jullie gehad, ik vond vooral de gymlessen erg leuk omdat jullie daar zo van genoten. Ook de appeltaartles was een van de hoogtepunten en het dansen in de pruikentijd. Ik wens jullie allemaal een hele fijne, zonnige vakantie in Spanje, Turkije, Canada, Engeland, Frankrijk, Nederland of waar dan ook en straks een leuke tijd in groep 6 bij juf Mary.

Dikke knuffel (yek) van juf Mariska die weer blauwe plekken en schrammen gaat opdoen bij het mountainbiken...

ps: denken sommigen nog aan hun tafelboek?

Maandag gingen we dan eindelijk de schrijfvulkaan van de juf doen. Eigenlijk hoort er spannende muziek bij, maar bij gebrek daaraan vertelde de juf wat er allemaal in en om de vulkaan gebeurde. Het was een beetje raar, want we moesten met beide handen tekenen en dat was best lastig. Noah dacht bij voorbaat al dat hij het niet zou kunnen, maar volgens de juf kon iedereen het. Dat was inderdaad zo; er kwamen hele kleurige en verschillende vulkanen op papier, de een nog dreigender en explosiever dan de ander.

Dinsdag hebben we eindelijk, op veler verzoek van onder andere Shivar, een voetbal-gymles gehad. Niet een les waarbij een klein deel van de klas fanatiek aan het voetballen is en de rest letterlijk buitenspel staat, maar een les waarbij ook de niet-voetballers de kans krijgen eens een balletje te trappen. Er waren 5 onderdelen: 3 tegen 3 (kegels bij elkaar omschieten), mikken (in de kast en het pittenzakje op de pilon), lummelen, pingelen (en de keeper in de handen aanspelen) en passeren (schoot je de bal te hard langs de verdediger, dan was je de bal kwijt aan de boze buurman). De voetbalfanaten zaten bij elkaar in een groepje, de kinderen die voetbal best wel of gewoon niet leuk vinden én de vijf meiden wilden graag samen. De voetballers konden aardig hun ei kwijt, zeker bij het mikken, want dat was moeilijker dan gedacht, maar ook Jasper, echt geen voetballiefhebber, was in zijn element. Na elk spel een keer gedaan te hebben gingen Tenzing en Nathaniël voor de juf op hun knieën: "Aaaaah, nog een keer, alstublieft???" Tegen zoveel smeekbedes kon de juf niet op en iedereen mocht de laatste tien minuten zelf kiezen wat-ie ging doen.
De foto's zijn van slechte tot matige kwaliteit, maar geven wel een aardige impressie...

Dinsdag was de tweede dag van de Avondvierdaagse. Dorian loopt de 10 km, Cem, Emiel, Adrian, Annelie, Stephanie, Lisa en Jasper lopen de 5 km. Het hondje van Adrian loopt ook de 5 km trouwens! Juf Ellen, juf Lynsey, juf Olga en juf Liesbeth waren er dinsdag ook (en onze eigen juf natuurlijk). Het was lekker weer, beetje fris, maar goed om te wandelen. De citroenzakdoek (wat een raar fenomeen is dat toch vindt de juf) werden al ver voor de start afgelebberd. Stephanie had een halve sinaasappel door een vergissing van haar moeder, Emiel had ook liever gehad dat zijn moeder zich vergist had, want die citroen vond hij echt niet lekker! Het was een gezellige avond, de jongens plaagden de meiden en v.v., er moesten gekke foto's gemaakt worden, bloemen werden er geplukt en er werd lekker veel gesnoept. Nog twee avonden en dan zit het er weer op.

Vandaag, woensdag, was de sportdag. Er waren maar liefst 30 spelletjes, die niet allemaal gedaan konden worden in ruim twee uur. Basketbal was een beetje uit de richting waardoor weinig groepjes daarheen zijn gegaan. De laafplaats was beter te vinden; soms leek het wel een druk café als iedereen tegelijk voor een drankje kwam. De juf verzorgde de EHBO, maar hoefde maar twee pleisters gelukkig uit te delen. Mede dankzij het mooie weer was het weer een geslaagde dag, ook al was er geen warming-up door The Brownies dit jaar... Op www.instituutschreuder.nl zullen binnenkort foto's te zien zijn.

Explosieve start

De meivakantie is weer voorbij en iedereen is weer uitgerust, bruinverbrand én groter geworden! De juf had het idee dat het al na de zómervakantie was, zo erg waren sommige kinderen veranderd. Daan vond zelf ook dat hij enorm gegroeid was tijdens de vakantie. Nathaniël had botten gevonden in Frankrijk, maar van welk beest? Jasper heeft verteld over zijn minder leuke ervaring in Spanje; iedereen was er stil van! Manu verontschuldigde zich dat hij niks wist over de vulkaan in Chili; hij was toen in Duitsland óf thuis, maar daar heeft hij geen TV. Vandaag wist hij echter wel als enige te vertellen dat de vulkaan Chaiten heet! Om fijn de schoolweek te beginnen hebben we het behalve over deze vulkaan over alle andere natuurrampen gehad; de aardbeving in China en de orkaan in Burma. We hebben zelfs het woord "geëvacueerd" geleerd. Het is duidelijk dat sommige kinderen regelmatig het Jeugdjournaal kijken en daar veel van oppikken.

Emma en Adrian boden direct aan om hun experiment met de uitbarstende vulkaan te demonstreren en allebei hadden ze vandaag hun experimenteerdoos mee. Beide vulkanen werkten het best op azijn; menig kind zal vanmiddag thuis zijn gekomen met een luchtje aan zijn kleding of handen, zeker Dorian die zijn handen in de azijnfontein ging wassen! Op de foto's een impressie.

Volgende week doen we nog de schrijfles van de juf over een vulkaan; geen idee wat we ons daarbij voor moesten stellen, maar we hadden er vandaag geen tijd voor.

Ander belangrijk nieuws: Amal heeft afgelopen zondag, op Moederdag, een broertje gekregen, Sydney. Uiteindelijk in het ziekenhuis geboren, maar alles gaat nu goed. Vandaag kregen we beschuit met muisjes van Amal, mmm!

En het zal niemand ontgaan zijn, we zitten gezellig in groepjes. Ja, inderdaad, heel gezellig... De juffen hopen dat dat ook de komende zeven weken zo blijft, maar dan moeten we wel laten zien dat we het kunnen. De juf gaf een van de groepjes een compliment ("Jullie zijn een supergroep") omdat ze zo goed hadden gewerkt en snel hadden opgeruimd waarop Shivar riep dat zijn groepje ook een supergroep was als Jesse erbij zou zitten. Jesse zat op dat moment een eigen opdracht op de computer te doen, maar hij hoorde wel wat Shivar riep en grijnsde van oor tot oor :)

Gym op Adrian's verjaardag!

Dinsdag werd Adrian 9 jaar en toevallig was op dinsdag ook de laatste gymles voor de meivakantie. En dat is meestal een "vrije" gymles, waarbij we niet in groepjes hoeven te gymmen, maar lekker zelf mogen weten wat we doen. Juf Olga van groep 3 en juf Mariska hadden een soort speeltuin van de gymzaal gemaakt. We konden bergbeklimmen (en abseilen), bungeejumpen zonder touw, over de bobbelbaan, schommelen op de schommelbank, lopen over de zwevende bank, vliegen in de trapezoïde, ballontennissen en touwtje springen. Bijna een uur lang zijn we, zonder ook maar een wanklank of een ruzietje, heerlijk aan het bewegen geweest. Jarige Adrian kreeg geen genoeg van de berg, samen met Dorian werd de berg keer op keer bedwongen. Vanaf de kast een grote sprong de berg op en al dan niet met touw proberen boven te komen. Amal en Jasper konden van enorme hoogte springen en toch netjes landen. Shivar was fanatiek de trapezoïde aan het duwen; zó fanatiek dat hij twee keer in botsing kwam met het gevaarte. Chenomi begon al bij voorbaat te gillen, maar samen met Annelie was het eigenlijk toch wel heel erg leuk om zo door de gymzaal te vliegen! Op de vliegende bank mochten vier kinderen en iedereen hield zich daar prima aan. Er waren ook steeds genoeg vrijwilligers die wilden duwen. En was je moe van vliegen, bergbeklimmen of duwen, dan ging je even ballontennissen of touwtje springen.

Met de klassen rond gaan, had Adrian hetzelfde probleem als Emiel onlangs; je hebt drie vrienden en je mag er maar twee kiezen. Oplossing van de juf: het eerste kwartier neem je er een mee, het tweede kwartier de andere twee, probleem opgelost en iedereen blij!

Ui en pieper-les

Afgelopen maandag stond er op het bord "Ui en piepers" en de kinderen van deze tijd weten dus niet meer wat piepers zijn. Na maandag weten ze dat in elk geval wel! De klas werd in 5 groepen verdeeld en elk groepje kreeg een ui, een aardappel, een bord, een scherp mesje en een werkblad. De juf las een verhaaltje voor over de ui waarna we de ui doormidden mochten snijden, eraan mochten ruiken en ervan mochten proeven. Lisa vond de rode ui erg lekker, maar kwam voor de zekerheid even aan de juf vragen of ze het wel mocht opeten. Jesse was minder enthousiast en vroeg zichzelf af wat hij nou viezer vond: sopropo of ui? We weten nu wat de bolrokken van een ui zijn, waar de worteltjes aan vast zitten en dat er uit de ui een plantje kan groeien.

Ook de aardappel moesten we bekijken, natekenen, doormidden snijden, eraan ruiken en weer proeven. De juf dacht dat het snijden na de appeltaartles geen probleem zou zijn, maar Alex wilde nog steeds met de botte kant van het mes snijden! Toch maar vaker in de keuken gaan helpen...

Woensdag hebben we ook nog de verschillen bekeken tussen een droge boon en een geweekte boon. Emiel had al direct gezien dat de geweekte boon veel groter was. De bonen werden bekeken, opgemeten, bevoeld, opengemaakt en wederom werd er aan geroken. Na deze les weten we dat in het boontje een kiem zit en als de boon geweekt is, dat het kiempje wakker is geworden en kan gaan groeien. Met de aardappels hebben we vervolgens nog een poging tot stempelen gedaan, maar dat was niet zo'n succes. Manu bedacht het leuke idee om z'n hand te beschilderen en heeft daarmee mooie afdrukken gemaakt. Veel klasgenoten vonden dit zo'n goed idee dat ze het nadeden. Vervolgens haalden veel kinderen beide handen door het bord verf en leek Sam na afloop wel een indiaantje!

Zie de foto's voor een pieperige impressie!

Verder zijn we deze week gestart met de Entreetoets en na de meivakantie zijn we er zeker nog 1,5 week mee zoet. We moeten namelijk in totaal 16 taken afwerken en doen er elke dag in principe een. Er zijn taken voor spelling, begrijpend lezen, rekenen en wereldoriëntatie. We krijgen het nog druk, want er komen ook nog gewone reken- en taaltoetsen, dictees én "gewone" Citotoetsen van rekenen en spelling. We hebben deze week ook een (korte) toets "Leeswoordenschat" gehad waarbij werd gekeken of we de betekenis van bepaalde woorden kenden. Makkelijke woorden waren krabben, baard, maaltijd, maar wat is buffer of lassen of blut?

En weet u of wormen geluid maken? Vraag het uw kind en leer weer wat nieuws!

1 April en een blote keizer

Hoewel de juf helemaal niet van 1 april houdt en vreesde voor een hele dag vol flauwe grappen, viel dat uiteindelijk reuze mee en waren het uiteindelijk de juffen zelf die uitblonken in het maken van flauwe grappen. Nee, we gaan vandaag niet gymmen, want daar heeft de juf even geen zin in, we gaan fijn Citotoetsen maken. M.n. de dames lieten zich niet zo makkelijk foppen, Emma merkte terecht op: "Maar u vindt gym juist het leukste vak!" (dit soort informatie moet een juf ook niet in een vriendenboekje schrijven). En inderdaad, natuurlijk werd er zoals elke dinsdag gegymd. Een aantal dacht de juf nog in de maling te nemen door te zeggen dat ze hun gymtas vergeten waren, maar daar trapte de juf niet in. Oeps, toen bleek het van Manu toch écht geen grapje te zijn! En het aloude veter-grapje, daar trapt een juf ook gewoon in, al heeft ze klittenbandgympen aan (dank je Belinda :)!) Na het gymmen, bleek het voor sommige heren toch nog niet helemaal duidelijk: gaan we nou nog de Citotoets doen? Het leek bijna of ze teleurgesteld waren toen het antwoord ontkennend was!

Om 12.00 uur die dag ging de bel. De juf had iedereen al voorbereid dat er om 12.00 een aardbevingsoefening zou zijn waarbij iedereen onder de tafel moest gaan zitten met het hoofd tussen de armen, zoals kinderen in Japan regelmatig oefenen. En om 12.00 zat iedereen braaf onder de tafel tot het sein veilig gegeven werd en de juffen luidkeels: 1 april! door de school scandeerden. Haha, wat een lol met die juffen van tegenwoordig.

Nee, leuker was het sprookje van de nieuwe kleren van de keizer. Niet iedereen kende het nog en dat maakte het voor de rest des te leuker, want een vent die in z'n nakie de straat opgaat is natuurlijk prachtig. Later hebben we in 3 groepen het verhaal nagespeeld. Er waren rollen voor de keizer, de 2 bedriegers, de minister, de generaal en nog wat zelf te kiezen rollen, zoals mensen die naar de optocht keken en het kindje dat opeens uitroept dat de keizer gewoon blóót is!

Kijk ook even op de fotosite voor een paar foto's.

Spreekbeurten

Hoewel pas in groep 6 verplicht, zijn er nu al kinderen geweest die een spreekbeurt hebben gehouden bij ons in groep 5. Jesse heeft ons van alles verteld over fossielen, Sam over de ruimte en Daan over paardrijden. In ongeveer tien minuten mochten ze vertellen over het door hen gekozen onderwerp, plaatjes en attributen laten zien en daarna mochten er vragen gesteld worden door de klas. Het is nog best moeilijk om een goede spreekbeurt te houden; je moet luid en duidelijk praten zodat ook de kinderen achterin de klas je kunnen verstaan, je moet proberen niet alles van een blaadje te lezen, maar zo veel mogelijk uit je hoofd vertellen en het mag dus niet al te lang zijn omdat dan de anderen hun aandacht verliezen. Na deze 3 spreekbeurten heeft een groot deel van de klas de smaak te pakken gekregen en willen veel kinderen zélf ook wel een spreekbeurt houden. Op een lijst kan iedereen zich nu opgeven; wie wil, mag een spreekbeurt houden! Daarnaast moet er dit schooljaar ook nog een werkstuk gemaakt worden, de informatie daarover komt volgende week!

Weer naar de film!

Waren we in het begin van het schooljaar al naar de film geweest, vorige week mochten we weer. Eerst hadden we "Desmond en het moerasmonster" gezien, nu wederom een animatiefilm, maar dan van een ietsje hoger niveau: "Wallace and Gromit and the curse of the wererabbit", vertaald als "Wallace en Gromit en het weerkonijn". Samen met de groepen 6 en de moeders van Lisa, Noah en Jesse, gingen we lopend naar Pathé de Munt. Straten en wegen werden professioneel afgezet door de ouders en zo bereikten we veilig de bioscoop. Er was even verwarring; de juf had gezegd dat er niet gegeten en gedronken mocht worden binnen, regel van de bioscoop. Maar bij aankomst werd gezegd dat we in de zaal nog wel even mochten eten en drinken. Pakjes drinken, koeken en boterhammen werden tevoorschijn gehaald, maar toen een andere bioscoopmevrouw dat merkte, moest alles weer heel snel terug gestopt worden, want nee, dat mocht niet! De mevrouw bleek later ook niet te weten hoe de microfoon werkte en was daardoor niet goed te verstaan. Gelukkig begon de voorfilm al snel. Een leuk filmpje over de pinguïns uit "Madagscar", heel toepasselijk zich afspelend rond Kerst, maar ach... Daarna begon Wallace en Gromit. Het was een grappige en soms spannende film waar iedereen geboeid naar heeft gekeken. Voor de volwassenen zaten er een hoop grapjes in die door de kinderen niet opgepikt werden en daardoor nóg leuker waren :) Voor we naar school vertrokken toch nog even eten en drinken en toen weer op pad. We hadden net een sneeuwbui gemist bleek later. Terug op school las de juf nog even voor en daarna was de woensdag alweer voorbij!

Capoeira

In plaats van gym kregen we een proefles capoeira van Igor, een Braziliaanse jongen die niet zo goed Nederlands sprak. Gelukkig kon Léon hem verstaan, dus die speelde af en toe voor tolk. Even voor de volledigheid Wikipedia te hulp geroepen:

Capoeira is een spel, vaak omschreven als een Braziliaanse vecht-dans (dança-luta). Twee mensen spelen het capoeira spel in een door mensen gevormde cirkel, waarvan het hart een rij muzikanten is. Het spel is een uitwisseling van aanvals en verdedigingstechnieken op muziek, waarbij de 'verdedigende' partij laag gebukte, ontwijkende bewegingen maakt. Kenmerkende bewegingen van het spel zijn de ginga; een 'waggelende' basisstap van waaruit alle mogelijke bewegingen voortvloeien. Capoeira ziet eruit als een combinatie van vele acrobatische bewegingen, zoals vanuit de handstand met twee benen gemaakte, hoog schoppende bewegingen.

Dit hebben wij ook precies zo geleerd van Igor; de ginga, handstand en je been hoog over je gebukte maatje bewegen. Bekijk de foto's maar! Het was erg leuk en iedereen deed heel enthousiast mee. Veel ouders stonden ook nog even vanaf de tribune te kijken! Als laatste leerden we er ook nog een soort liedje bij, maar achteraf vond iedereen dat een beetje raar klinken (maar de juf vond het erg leuk om te horen!).

Dansen in de Pruikentijd

Op maandag 11 februari hadden we alweer een uitje; we gingen naar het Theatermuseum. De moeders van Léon, Manu, Shivar en Dorian en Cem gingen met ons mee; eerst met de tram en vanaf de Dam naar de Herengracht wandelen.

We werden welkom geheten in de ontvangstkamer door een mevrouw uit de Pruikentijd. Ze praatte een beetje Frans en deed op klassieke muziek een dansje. Later kwam haar dansmeester binnen om te controleren of ze het dansen al onder de knie had.

De groep werd vervolgens in tweeën gedeeld en elke groep kreeg een theaterjuf mee. We kregen een rondleiding door het museum, kregen uitleg over de kleding en etiquettte van vroeger en kregen te zien hoe er vroeger in de huiskamers van rijke mensen naar theater werd gekeken. We mochten ook zelf de decors van de huiskamertheatertjes veranderen. We leerden ook een dans; de ene groep een kring-dans, de andere groep een rijen-dans.

Natuurlijk moesten beide groepen hun geleerde dansen aan de andere groep vertonen, maar dan ook met kleding uit de Pruikentijd. Dus de jongens met een deftige rokjas en de meiden met een jurk en een (beetje) ingesnoerd lijfje. Topper was natuurlijk de pruik die iedereeen opkreeg. Dat zorgde voor een hoop hilariteit, maar maakte het wel écht. Hoewel het voor sommige kinderen érg lastig was om serieus te blijven, deden de meesten ontzettend hun best zich in te leven in hun rol en op een deftige en voorname manier te dansen. Mooie buiging maken, rechtop lopen, gezicht in de plooi; vooral Noah was er een kanjer in!

Hierna mochten we gelukkig weer uit de plooi; snel naar het Paleis op de Dam om in het zonnetje wat te eten en drinken. De standbeelden werden beklommen en zelfs de muren van het Paleis waren niet veilig voor de klimapen van groep 5. Helaas, er moest ook nog gewerkt worden, dus met de tram weer terug naar school. Ook dit was een heel geslaagd uitstapje geweest!

Zelfgemaakte verjaardagsappeltaart!

Op dinsdag 5 februari was de juf jarig en toevallig mochten we net op die dag op bezoek bij de kinderboerderij in de Pijp om appeltaart te bakken. De vader van Léon en de moeders van Chenomi, Annelie en Adrian gingen met ons mee. Jesse was helaas ziek en kon dus niet mee.

Bij de boerderij aangekomen mochten we eerst de kippen, eenden en ganzen eten geven. Wie durfde, mocht de beesten uit z'n hand laten eten. Met name de eenden konden best hard met hun snavel happen, bemerkte Manu. De grote kalkoen mocht niet uit de hand eten, die moest vanuit een bakje eten en dat ging zó hard dat Sam het bakje goed moest vasthouden.

Voor we naar binnen mochten, moesten we eerst eieren zoeken, nodig voor de appeltaart. Het leek wel Pasen, want overal waren eitjes verstopt. Ilias had direct in de gaten dat niet alle eitjes rechtstreeks uit de kippenbibsjes waren gekomen, maar dat er ook een aantal van Albert Heijn kwam; hoe was anders die stempel op het ei te verklaren?

Binnen begon de échte les, gegeven door juf San. Ze wilde van ons weten wat je allemaal nodig hebt om een appeltaart te bakken. We kwamen heel ver: meel, suiker, ei en boter voor het deeg en appel, rozijnen en kaneel voor de vulling. Maar nu moesten we zelf aan het werk; zélf meel maken, zélf boter maken, zélf appels schillen! San maakte 4 groepjes. Een groep mocht appeltjes van een houten boom plukken, de appels schillen en in schijfjes snijden. De andere groep mocht bij de nepkoe proberen te melken; voor de boter is melk nodig. De derde groep moest karnen; boter maken van melk door een fles rauwe melk heen en weer te schudden waarin een houten blokje ervoor zorgde dat het proces sneller ging. De laatste groep mocht meel maken van graan. Dat kon door het graan te pletten in een vijzel (zwaar en tijdrovend werk!) of door het in een molen te gooien waar de graankorrels door 2 maalstenen vermalen werden.

Het appels schillen en snijden ging erg goed, soms vond iemand het mesje slecht snijden, maar dat kwam omdat de verkeerde kant gebruikt werd. De appelboor werd ook gebruikt of iedereen er al járen ervaring mee had! Soms werd bijna een van de vingers gefileerd, maar gelukkig was er altijd iemand in de buurt die liet zien dat je ván je af moest schillen. Klokhuizen en schillen werden bewaard voor de beesten, o.a. voor de grote kevers.

Het melken lukte uiteindelijk bij iedereen. Het ging zo snel, dat de koe al gauw geen water meer gaf en ze bijgevuld moest worden. We hebben geleerd dat de melk in de uier (niet de uierS) zit en uit de spenen komt (bij koeien noemen we het geen tepels).

Bij het karnen kon er een ritmisch dansje gedaan worden om het eentonige van de beweging, heen en weer schudden, een beetje te verlevendigen. Er leek in de flessen niet veel te gebeuren, maar toen we later de flessen leeggoten door een zeef, bleken er inderdaad brokken boter ontstaan te zijn. De melk die overbleef was karnemelk en daarvan mochten we proeven. Mmm, volgens sommigen, yek, volgens anderen.

Het pletten van het graan in de vijzel bleek inderdaad spierballenwerk, met de molen ging het veel makkelijker en sneller. Na het malen moest het meel gezeefd worden zodat de grootste vliesjes, de zemelen, eruit gehaald werden.

De vier groepjes rouleerden zodat iedereen uiteindelijk alles een keer gedaan had. Na dit harde werken mochten we even buiten uitrazen of binnen naar de schildpadden, bijzondere kikkers of cavia's kijken.

De groep werd toen in vijf groepjes verdeeld om het deeg te maken. De zelfgemaakte boter en het zelfgemalen meel waren niet voldoende voor 3 appeltaarten dus er kwam ook wat meel en boter van de winkel bij. Een kind mocht het ei stuk tikken, een mocht de boter in stukjes bij het meel doen en daarna mocht iedereen om beurten gaan kneden. Drie groepjes mochten hun deeg in een bakvorm doen, 2 groepjes maakten slierten van het deeg voor de bovenkant van de taarten. De appels waren inmiddels gemengd met vanillesuiker, rozijnen en kaneel en daarmee konden de bakvormen gevuld worden. Ondertussen had een juf van de boerderij een klein appeltaartje voor Sam gemaakt zonder koemelk.

Wij gingen vervolgens naar school, net op tijd voor de overblijf. Daarna werd de juf nog verwend met heel veel leuke en lekkere cadeautjes en om 14.30 kwam Adrian's moeder met de nog warme appeltaarten (met kaarsjes!). Iedereen heeft gesmuld en de kinderen die niet van appeltaart hielden, hebben hun familieleden thuis laten smullen. Ook juf Marcia kreeg een stuk en ze vond het héérlijk!

Het was een heel geslaagde, gezellige, lekkere én leerzame ochtend geweest! Voor het bewijs neemt u een kijkje in het webalbum! De eerste foto is speciaal voor de mama van Léon :)

Sopropo!

De dag nadat Shivar ons had verteld over sopropo, nam hij een échte sopropo mee naar school. We mochten er aan ruiken en hij mocht zelfs doormidden gesneden worden. De juf had toen het leuke idee om de sopropo in plakjes te snijden en die weer in stukjes zodat iedereen die wilde, een stukje kon proeven. Shivar had al gewaarschuwd dat hij het niet zo lekker vond om rauw te eten, maar dapper stopten toch de meeste kinderen een stukje in hun mond. Mmm, lekker fris en knapperig leken de meesten nog in eerste instantie te denken, maar al gauw vertrokken de gezichten en werd er hard naar prullenbak en kraan gerend; helaas had de juf haar camera niet paraat, want het was een hilarisch gezicht. De juf nam zelf, dapper als ze is, natuurlijk ook een hapje en, nee, zo'n rauw stukje sopropo kon ook haar niet bekoren, oei wat bitter! Maar iedereen vond het wel erg leuk dat Shivar een, voor de meeste kinderen, onbekende groente had meegenomen. Nathaniël had ons nog een Surinaams vruchtje laten zien: een awarra, een klein oranje vruchtje, heel hard en rijk aan vitamine A!

Sopropo?

Vorige week hadden we inderdaad de aardrijkskundetoets gemaakt. Ondanks de aansprekende beelden van Nieuws uit de Natuur en het feit dat de juf wel heel vaak herhaalde dat kraanwater, dus drinkwater, hetzelfde is als leidingwater, vulde een groot aantal kinderen tóch nog in dat grondwater schoner is dan leidingwater... En om water te besparen hadden sommigen het idee het eten te koken in grondwater, in plaats van in leidingwater. De juf weet zeker dat ze dan niet komt eten bij die kinderen! Uiteindelijk had iedereen weliswaar een voldoende gescoord, maar de juf was toch ietwat teleurgesteld, na die gedegen voorbereiding. Het bleek dat er ook nog een hoop geoefend moet worden met noord, oost, zuid en west én met het uitrekenen van de daadwerkelijke afstand a.d.h.v. een afstandslijntje op de kaart.

Over oefenen gesproken; een groot aantal kinders moet ook nog héél veel oefenen met klokkijken. Dat gaat ook nog niet bij ieder helemaal vlekkeloos. En als de digitale tijden er dan bijkomen, wordt het helemaal ingewikkeld, want wat betekent nou 23.55??? Daan en Annelie kunnen in elk geval wél heel goed klokkijken!

Heeft u overigens gehoord van sopropo of boulanger (nee, niet de Franse bakker)? We hebben bijna 50 soorten groente en fruit opgenoemd en Shivar noemde deze twee namen. De juf keek hem meewarig aan, daar had ze nog nooit van gehoord! Het zijn beide Surinaamse groentes, de eerste is een (bittere) komkommer, de ander een aubergine, en van beide is Shivar niet erg gecharmeerd. Nathaniël en Noah daarentegen vinden ze juist wél lekker. We hopen dat een van de heren binnenkort een van deze exotische groentes meeneemt. Ook Yuan, Léon en Alex hadden nog exotisch groente en fruit in de aanbieding, maar dat is volgens hen hier niet verkrijgbaar helaas. Morgen mag iedereen groente en/of fruit, vers of in blik/pot meenemen.

Bent u al in het pineapple-grapje gestonken?

Oh ja, Shivar wilde hier graag vermeld hebben dat hij in het weekend zijn feestje bij Kidzcity in Utrecht had gevierd, daar kun je o.a. lasergamen, Het was erg leuk geweest en dat bleek ook uit de enthousiaste verhalen van de andere kinderen.

The sailor en muisjes

Gelukkig, op woensdag was Emiel weer beter en na een half uur lezen kwam mama Renée met een dienblad vol beschuiten met blauw-witte muisjes en een blauw spekje. De schoonmaker kon 's middags wel raden wat we gegeten hadden!
Emiel mocht met broers Kaj en Floris de klassen rond en was nèt op tijd klaar om met ons naar Nieuws uit de Natuur te kijken. Het was een aflevering die prachtig aansloot bij ons laatste aardrijkskunde-onderwerp; (drink)water. Hoe kun je water besparen, waar komt ons drinkwater vandaan, hoe wordt rivierwater schoongemaakt en hoeveel water verbruiken wij eigenlijk. Volgende week krijgen we onze aardrijkskundetoets, dus als het goed is, is iedereen nu perfect voorbereid!

We hebben ook het lied "What shall we do with the drunken sailor" geleerd en heel veel kinderen durfden het voor de klas staand, met z'n tweeën, of in een groepje te zingen waarbij de rest van de klas luidkeels het reffrein mee brulde: "HOORAY, and up she rises, HOORAY!!!"

Volgende week moeten we het derde en laatste deel van de luistertoets maken en zal een aantal kinderen op donderdag mogen afzwemmen! Voor de kinderen die aan het begin van dit schooljaar al een diploma hadden, betekent dat meteen de laatste keer zwemmen, hoe jammer dat ook is.

Gelukkig 2008!

Het is alweer 2008, de hoogste tijd voor een update. Tenzing is weer terug uit Tibet, Noah uit Suriname en Adrian uit Mexico. De heren hebben niet alleen geluierd, maar ook schoolwerk in het verre buitenland gedaan. Het opstel van Adrian over Mexico heeft de juf al voorgelezen, de andere twee hopen we binnenkort te horen.

Na de Kerstvakantie moest er vooral veel over vuurwerk gepraat worden en af en toe kon de juf het niet laten een belerend praatje te houden; een rotje in een hondendrol is leuk, maar als de drol tegen iemands raam uit elkaar spat? En is het echt "vet" als de fles met net aangestoken vuurpijl omvalt? Gelukkig waren er ook kinderen die op een veilige manier met vuurwerk waren omgegaan, bril op, afstand nemen, niet richten op mensen: prima!

Inmiddels zijn we een week verder en lijkt iedereen weer gewend aan het schoolritme. Stephanie moest alleen vandaag even een uiltje knappen tussen de lessen door; na haar dansoptreden lag ze gisteren veel te laat op bed. We zijn allemaal wel erg benieuwd naar haar danstalenten! Emiel, Sam en Tenzing waren ziek. Jammer, want Emiel zou beschuit met muisjes trakteren. Op 30 december is namelijk zijn derde broertje geboren: Chris(topher).

Vandaag vond de grote wisseltruc plaats; iedereen zit nu weer op een andere plaats. Sommigen zijn zeer tevreden (de juf heeft al gewaarschuwd dat als het te gezellig wordt, er weer gewisseld gaat worden),, sommigen waren dat minder, alleen zitten is natuurlijk ook minder leuk dan met een buurmannetje.

We zijn vandaag begonnen met de Citotoets Begrijpend Lezen en moeten deze week ook nog een luistertoets doen. Wat we nog niet weten is dat die laatste toets heel saai is en veel minder leuk dan die we pas met een Cito-mevrouw hebben gedaan.

Morgen begint de dag actief en muzikaal; eerst lekker gymmen (de juf gaat foto's maken van het synchroon ringzwaaien) en daarna muziekles van de nieuwe conservatoriumstudent Kaj. Volgens Nathaniël is hij een hippie; bekijk de foto en oordeel zelf!

(Voor interessante afleveringen van Nieuws uit de Natuur, over drinkwater en watervervuiling, waar we het nu met aardrijkskunde over hebben, neem een kijkje op de site van Schooltv. Moet u binnenkort galgje spelen met een héél lang woord, dan zou dat best eens "rioolwaterzuiveringsinstallatie" kunnen zijn...

Sinterklaas!

Woensdag was het 5 december en vierden wij dus Sinterklaas op school. Om 9.00 uur togen we naar buiten om de Sint te verwelkomen. Hij was alleen zonder zijn Pieten gekomen. Die werden even later per koerier alsnog bezorgd.

Helaas heeft de Sint vanaf groep 5 geen tijd meer voor een lang bezoek en ook cadeautjes moeten we zelf verzorgen. Geen probleem, bleek voor onze groep 5. De mooiste surprises waren in elkaar geknutseld; een grote Pikachu, een zwembad, een levensechte voetbal, een enorm potlood, een bos bloemen, etc. (op de foto's zijn ze allemaal te bewonderen!) De meeste surprises konden redelijk ongeschonden geopend worden om het cadeautje te bemachtigen; geen stroop met houtwol gelukkig dit keer. Een aantal gedichten leek verdacht veel op elkaar; alsof de Rijmpieten dezelfde site bezocht hadden. Gelukkig waren er óók nog zelf-bedachte gedichten die dus uniek waren.

Sinterklaas kwam vlak voor het eind van de dag toch nog even langs. Een aantal kinderen had in de taal van hun vader of moeder het zinnetje: "Hallo Sinterklaas, hoe gaat het met u?" geleerd en zo hoorden we Stephanie Thais, Yuan Japans, Ilias Marokkaans, Adrian Spaans, Noah en Shivar (met Nathaniël verborgen erachter) Surinaams en Jasper en Emma Engels praten tegen Sinterklaas. Tijdens het bezoek van de Sint en zijn Pieten bleek dat veel kinderen het toch nog best spannend vonden om de Goedheiligman in levende lijve te ontmoeten...

Pietengym!

Hoewel al in groep 5 vinden we een lesje Pietengym nog steeds allemaal leuk. Of zoals Léon het verwoordde: "Vet cool wat u heeft neergezet!". Onze Pieten konden vandaag met de gymles zich van harte uitleven. Er kon worden geklommen op de schuine bergwand. De waaghalzen konden over een héél smal dakgootje over grote hoogte balanceren. Met touwen konden de Pieten zich verplaatsen naar de overkant van de rivier (ook in de jungle moet wel eens een pakje bezorgd worden), er konden 3 hindernisbanen genomen worden, het Boze Sint-spel kon gespeeld worden en, voor de meesten het vetste: de dakenbaan waarbij de Pieten over diverse daken konden rennen, klimmen, glijden en rollen.
Alex liet nog even zien wat een super-Klimpiet hij is en Jasper dat hij kampioen Op-z'n-kop-staan-Piet is.
De Pieten hebben in elk geval weer een hoop getraind; een uur zijn ze aan het rennen, klauteren, balanceren, slingeren en tikken geweest! Met natuurlijk een Pietendiploma als beloning.

's Middags, ondanks héél veel geruzie tijdens de overbijf, toch nog de Pepernotenquiz. Met vragen over Sinterklaas (is hij nou in Turkije geboren, wanneer gaf je vroeger iemand een speculaasje, hoeveel chocoladeletters worden er gemaakt?), maar ook over geschiedenis en aardrijkskunde, de muziekles en de Pietengym. Het was soms best moeilijk om binnen je team te overleggen en niet meteen het antwoord door de klas te roepen; luisteren naar elkaar, zeggen wat je zelf vindt, dat is best lastig voor sommige kinderen! Uiteindelijk was het team van Shivar, Manu, Noah en Ilias de winnaar en kregen zij de meeste pepernoten. Maar gelukkig kregen ook de andere 5 teams hun verdiende pepernoten. Met Kerst nog een kans, met kerstkransjes!

Luistertoets

Gisteren kregen we bezoek van juf Pauline van het Cito. Zij kwam een luistertoets afnemen in het kader van een landelijk onderzoek naar de luistervaardigheid in groep 5. Eerst legde ze uit wat de bedoeling was en wat voor soort vragen we konden verwachten. Bij sommige vragen hoefde je alleen een hokje aan te kruisen, bij sommige moest je zelf een antwoord opschrijven en bij een aantal vragen moest je jouw eigen mening opschrijven. Na een oefentoetsje over Koralen, begon de echte toets. Die bestond uit vier delen; het eerste deel was een interview van een jongen met volwassenen over Wikikids, de kinderversie van Wikipedia. Daarna volgde een bericht uit het Jeugdjournaal over poes Emily die per ongeluk van Amerika naar Frankrijk was gereisd, toen een reclame-aankondiging door Urbanus voor de film "March of the penguins"en als laatste een liedje over Herman het spookje, dat bang was in het donker, gezongen door VOF de Kunst. Emiel kende het, want hij zat tijdens de toets lekker mee te swingen. Sam wilde heel graag van alles nog vertellen over het koraal, maar daar was helaas geen tijd voor. De toetsen duurden ook best lang, gelukkig gingen we tussendoor nog even eten en buiten spelen.

Mochten er ouders geïnteresseerd zijn in dit onderzoek (waarvan wij niet de uitslag krijgen, er volgt over een hele tijd een algemene uitslag met aanbevelingen voor luistervaardigheidsonderwijs in het basisonderwijs) dan kunt u kijken op: www.ppon.citogroep.nl

Muziek!

Sinds een paar weken krijgen wij op dinsdag muziekles van een studente van het Conservatorium. In het kader van hun opleiding moeten zij lessen geven op een basisschool en bij ons op school lopen dan ook heel wat stagiaires van het Conservatorium rond. Het is altijd even afwachten of de lessen ook daadwerkelijk een aanvulling zijn, soms lukt het de studenten absoluut niet om orde te houden, soms mede doordat ze nauwelijks Nederlands spreken. De studente die we nu hebben kan in elk geval mooi zingen en ze speelt gitaar, zeker een pré bij onze kinderen! Het orde houden, consequent en duidelijk zijn, dat is nog wat lastiger, maar dat gaat wel steeds beter. We hebben de eerste keer een liedje geleerd over een ezeltje dat naar de markt gaat en vorige week zongen we over popmuziek. Ilias wist heel goed uit te leggen waar de naam "Popmuziek" vandaan komt. In elk geval tot de Kerstvakantie komt juf Aylin bij ons muziek geven.

Koppie Thee?

Op dinsdag 13 november kregen wij bezoek van Theater Djempol; 2 heren die een muzikale vertelvoorstelling in elkaar hebben gezet, daarmee vanaf januari op het toneel staan, maar graag wilden proefdraaien voor ons om naar aanleiding van de reacties van de kinderen, de voorstelling bij te schaven. Samen met groep 4 werden we in het speellokaal verwacht alwaar we welkom werden geheten door Martijn Apituley. (Bij sommige ouders wellicht nog bekend als Guus, de verpleegkundige uit Medisch Centrum West van lang geleden!) De andere meneer, die niet in MCW heeft gespeeld en waarvan ik dus de naam vergeten ben :), zat achter de gamelan en een snaarinstrument. Terwijl Martijn vertelde, maakte de andere meneer mysterieuze muziek. Het verhaal ging over een jongetje en zijn Indische tante waarvoor hij thee uit een pakhuis moest halen en waarbij er allerlei vreemde en bizarre dingen gebeurden. De meeste kinderen zaten geboeid te luisteren, maar voor een aantal was 50 minuten best wel lang. Martijn stopte dan ook op een gegeven moment, mede omdat de voorstelling ook nog niet helemaal af was. Graag wilde hij reacties van de kinderen. Het was jammer dat sommigen niet verder kwamen dan: "Saai, ik vond echt álles saai", maar gelukkig waren er ook die een meer gefundeerd oordeel konden geven: "Ik vond het verhaal in het pakhuis best spannend en het was grappig met de tantes die gingen theedrinken, maar het duurde wel een beetje lang." Toch kregen de heren een luid applaus en de juffen vonden het in elk geval wél erg leuk en goed gedaan!